เมื่อเทคโนโลยีนำหน้าเนื้อหา

เรื่องของเรื่องก็คือ... ผมรู้สึกว่า คนชอบทำหน้า hi5 ให้มี option เสริมเยอะๆ พวกแต่งใส่พื้นหลัง เปลื่ยน style sheet ใส่เพลงประกอบ ใส่สไลด์เพื่อแสดงรูป ________(เติมตามสบาย)

ไม่ใช่รู้แค่รู้สึกเฉยๆนะ ผมลอง google คำว่า "สกิน hi5" ดู... เจอ 2,810,000 หน้า มีมากกว่า "ข้าวมันไก่" (346,000 หน้า ) ซะอีก --> ทฤษฎีด๊อกด๋อยบอกว่าคนชอบแต่งเปลื่ยน hi5 มากกว่ากินข้าวมันไก่ 555

แล้วทำไม? ทำไมน่ะหรอ... ก็มันทำกันจนอ่านตัวหนังสือไม่ออก เสียงเพลงน่ารำคาญ พื้นหลังเคลื่อนไหวได้ ตัวหนังสือกระพริบ รูปที่ควรจะดูทีละรูปก็เอาไปทำเป็นสไลด์ บางคนเก่งรู้เยอะหน่อย ก็ทำ alert box มายินดีต้อนรับเราอีก หนักไปกว่านั้นบางทีสคริปเจ้ากรรมดันรันไม่หยุดอีก

สรุปง่ายๆว่า... <สรรพนามบุรุษที่ 1> รู้อะไร ยัดมันทั้งหมดเข้าไปในหน้านั้นแหละ

เทคโนโลยีทำให้คนทำเว็บได้ง่ายขึ้น, ใส่วีดีโอในหน้าเว็บได้ง่ายขึ้น, ตกแต่งเว็บให้สวยงามได้ง่ายขึ้น, ฯลฯ

แต่... มันทำให้เนื้อหาดูดีขึ้นรึเปล่า?

เทคโนโลยีไม่ใช่ทุกอย่างครับ

สิ่งที่สำคัญ คือ เราจะทำอะไร เพื่ออะไร

แล้วค่อยหาเครื่องมือมาช่วยทำให้มันเป็นจริง

บางครั้งเรายังอยากจะ"ซ่อน"เทคโนโลยีด้วยซ้ำ

เราอาจจะคิดได้ว่า ที่ hi5, multiply, bloggang, blah, blah, blah,... เป็นอย่างที่เป็นเพราะคนทำไม่ได้อยากส่งต่อเนื้อหา เค้าแค่อยากพิสูจน์ว่าฉันทำได้ หรือว่าแค่อยากให้คนอื่นมา(คอม)เม้น หรืออาจจะเป็นว่าเค้ารู้สึกว่ามันสวย + อ่านออกจริงๆก็ได้

โอเค... งั้นเราไม่ยุ่งกับเว็บส่วนตัว

เว็บที่มี Flash เยอะๆ ก็เทคโนโลยีนำหน้าเนื้อหาเหมือนกัน... ถ้าคุณเปิดเว็บไซต์เว็บนึง คุณอยากทำอะไร ระหว่างดู intro ที่สวยงาม กับหาข้อมูลที่ต้องการ? (ยังไม่นับที่ว่า search engine อ่านตัวหนังสือใน flash ไม่ออก, bookmark ไม่ได้ ฯลฯ)

แล้ว powerpoint ล่ะ? เทคโนโลยีนำหน้าเนื้อหา หรือเปล่า? อันนี้ไม่น่าถาม... น่าจะเคยฝันร้ายกันมาแล้วทุกคน

เอาใกล้ตัวเข้ามาหน่อย... การติดต่อสื่อสารระหว่างคนกับคนนี่แหละ

สมมุติว่าผมจะบอกเพื่อนว่าพรุ่งนี้ไปเตะบอลกัน มีวิธีอะไรบ้าง 1) เดินไปบอกเลย ถ้าอยู่ใกล้ๆ 2) โทรศัพท์ไปบอก 3) SMS, voicemail 4) email 5) Facebook อย่าเลยละกัน แค่อีเมลก็ฝันร้่ายพอแล้ว

ลำดับการเลือกใช้ก็ควรจะเป็น 1,2,3,4,5 (ไม่น่าเชื่อว่า เรียงจากเทคน้อยสุดไปเทคมาก) แต่ในความเป็นจริงเกิดอะไรขึ้น? Facebook ครับพี่น้อง

ปัญหาเกิดจากอะไร? ผมคิดว่ามันเกิดจากคนใช้เทคโนโลยีผิดจุดประสงค์ของคนออกแบบ เช่น Flash ออกแบบมาเพื่อเพิ่มการตอบสนองของเว็บ, Microsoft ก็คงไม่ได้จะให้คนใช้ bells & whistles มันทุกหน้า (อันไม่ค่อยแน่ใจ 55) และ Facebook คงไม่ได้อยากทำตัวเป็นโทรศัพท์มือถือ

คำถามคือเราอยากทำอะไร

ไม่ใช่ เราทำอะไรได้บ้าง

เมื่อรู้ว่าเราอยากจะทำอะไร ค่อยคิดว่าจะทำยังไง เราทำอะไรได้บ้าง ต้องเรียนรู้อะไรเพิ่มบ้าง ต้องหาคนมาช่วยหรือเปล่า

ถ้าเราเริ่มจากถามว่า เราทำอะไรได้บ้างก็เหมือนกับเราติดอยู่ในกรอบ (ของที่เราทำได้) การสร้างสรรค์สิ่งแปลกใหม่ก็ไม่เกิด

ตอนที่ผมทำเว็บ กุ๊กไก่ เหตุผลนึงที่ผมไม่ใช่เว็บสำเร็จรูปก็เพราะว่า ในอนาคตผมไม่อยากมานั่งถามว่า x ทำอะไรได้บ้าง ( เมื่อ x คือเว็บมาม่าที่ว่า)

ผมเอา soundtrack มาใส่เว็บได้, ทำตัวหนังสือวิ่งก็ได้, ทำหน้าจอให้กระพริบเมื่อเวลาผ่านไปเป็นจำนวนเฉพาะวินาทีก็ได้ แต่ผมเลือกที่จะไม่ทำ เพราะมันไม่ได้ทำให้คนใช้ เข้าถึงข้อมูลได้ง่ายขึ้นแม้แต่นิดเดียว

Linus Torvalds เจ้าพ่อ Linux

อธิบายได้เข้าใจง่ายมากว่า

"Any program is only as good as it is useful."

"โปรแกรมจะดีได้มากที่สุด

ก็ได้แค่เท่าที่มันมีประโยชน์เท่านั้น"

ผมทำให้ดูง่ายกว่าว่า

ถ้าอะไรไม่มีประโยชน์ ก็ลืมมันไปซะ

ตัวอย่างที่เห็นชัดๆของการเลือกที่จะไม่ทำของบางอย่าง คือ DRM (ป้องกันคนขโมยสินค้าดิจิตอล) เพลงจาก Amazon และ iTunes ตอนนี้ก็ถอด DRM หมดแล้้ว, เกม World of Goo ก็ไม่มีการป้องกันการละเมิดสิทธิใดๆเลย, iWork ที่ซื้อเป็นกล่อง ก็ไม่ต้องใส่ serial number (ผมไม่รู้ว่า trojan ในไฟล์ iWork'09 เถื่อนเป็นฝีมือของใครบางคนที่ Cupertino รีเปล่า 55)

เค้าคงพึ่งคิดได้ว่า

ถ้าคนมันจะโกง...ทำยังไงมันก็โกงอยู่ดี

สรุปว่า...

ลองคิดก่อนซักหน่อยว่า

จริงๆแล้วเราอยากทำอะไร เพื่ออะไร

อะไรที่ไม่ค่อยเกี่ยวก็เอาออกไป

แล้วเอาทรัพยากรไปทำอย่างอื่นแทน

ไม่ต้องพยายามทำให้ตัวเองดู hi-tech หรอกครับ

............................

ปล. 1 แต่บางทีที่ผิดสุดๆคือมาน่ังคิดว่าจะทำดีรึเปล่านี่เหละ

ปล. 2 บางครั้งคนออกแบบก็คงไม่รู้เหมือนกันว่าทำมาทำไม เช่น Microsoft Surface มันสวย, ดูดี, ใช้งานได้ตามโฆษณา เสียอย่างเดียว... ไม่รู้เอาไว้ทำอะไร

ปล. 3 ที่ไม่ชอบหน้าโต๊ะตลกตัวนั้นเพราะมันมาอยู่แทนโต๊ะตัวเดิมที่เคยเป็นอ่างเลี้ยงปลาในแล็บ :-P