กฎแห่งม๊อบ

Road Runner vs Wile E. Coyote

กฎของ Chuck Jones ในการเขียน Road Runner (จาก Wikipedia)

1. Road Runner cannot harm the Coyote except by going "beep, beep".

ม๊อบทำอะไรไม่ได้นอกจากด่าชมพู่ไปวันๆ

ชมพู่ก็ทำได้แค่บอกว่า "กูไม่ออก"

2. No outside force can harm the Coyote -- only his own ineptitude or the failure of Acme products.

ไม่มีใครทำอันตรายชมพู่ได้

ไม่มีใครทำอะไรม๊อบได้เหมือนกัน

3. The Coyote could stop anytime -- IF he was not a fanatic. (Repeat: "A fanatic is one who redoubles his effort when he has forgotten his aim." —George Santayana).

ชมพู่จะลาออกเมื่อไหร่ก็ได้

ม๊อบก็กลับบ้านเมื่อไหร่ก็ได้เหมือนกัน

ที่น่าตื่นเต้นก็คือ

They both redouble their effort when they have forgotten their aim.

4. No dialogue ever, except "beep, beep".

กูไม่ออก

ไม่ออกกูก็ไม่เลิก

5. Road Runner must stay on the road -- for no other reason than that he's a roadrunner.

ราชดำเนิน, ทำเนียบฯ, ธรรมศาสตร์, สนามหลวง

สยาม, กลางถนน, สนามบิน???

6. All action must be confined to the natural environment of the two characters -- the southwest American desert.

ไม่มีอะไรที่ม๊อบจะทำไม่ได้

ไม่มีอะไรในประเทศไทยที่่่ชมพู่จะทำไม่ได้เหมือนกัน

7. All tools, weapons, or mechanical conveniences must be obtained from the Acme Corporation.

ตำรวจ ทหาร และอาวุธ

มาจากบริษัท ประเทศไทย จำกัด

(hopefully not...)

8. Whenever possible, make gravity the Coyote's greatest enemy.

ม๊อบกลัวฝน

ชมพู่กลัวอะไรไม่รู้สีเขียวๆ

9. The Coyote is always more humiliated than harmed by his failures.

กลับบ้านไปก็ไม่เจ็บตัว

ไปทำอาหารกับเลี้้ยงแมว ก็สบายดีเหมือนกัน

10. The audience's sympathy must remain with the Coyote.

คนดูสงสารตัวเอง __ __"

*********************************

ไม่รู้ว่าใครเป็น Road Runner

ใครเป็น Wile E. Coyote

รู้แต่ว่า

60 ปีผ่านไป...

วันนี้ Coyote ยังวิ่งไล่ Road Runner อยู่เลย